Heimreise fraa Sætern

av Edvard Storm

Oss ha gjórt kaa gjærast skulle,
Ysta Óst aa kjinna Smør,
Naa staar att aa kløvja Øykjin,
Sætja Laas for Sæter-Dør.
Kórkjé finst dæ meire Føe
Hær for Heié heill for Krist',
Gla' æ oss, oss slæpp aat Bygden,
Meire gla æ Kué vist.

Farvæl Kve, som ofte gjórde
Bloutast Blómster-Seing 'pum me,
Ner e trøytt ve Høgst-Dags Leité
Ljøp aa sløingde me paa de;
Farvæl Sæl! mi kjære Stugu,
Som saa mangt mitt Arbei saag!
Montru du ou mærte nogo,
Ner Stakæillæin sjaa me laag.

Farvæl Mark, som Fænein gnaagaa,
Dær e gjætte mang ein Gong;
Farvæl Skóg, som ofte ljóma
Taa min Lu' aa Stut aa Song!
Farvæl Hulder, som dær budde!
Fløt naa du ti Sæle inn;
Vinters Ti æ ilt aa liggje
Ute baa' for Vær aa Vind.

Kom naa alt hær finst te Sætra,
Kom aa følg aat Bygden ne!
Heile Jóre æ naa ryugt,
Kaart eit Straa høyr' Fæna te;
Skónd' døkk, Folkjé vænta heime,
Bufor-Læfsa vill døm haa:
Hær æ inkje meire gjæra;
Folk aa Fæna, læt oss gaa!

Kjelde: Dølevisor, utgjeve av Halfdan Halvorsen, Alb. Cammermeyers Forlag, 1898, s. 22.
Fyrst utgjeve i Paris i 1780 i Jean Benjamin de Labordes Chansons Norvégiennes. Der er seks vers av visene trykte med notar og norsk tekst, med samandrag av innhaldet på fransk. Alle visene utan forfattarnamn.

oss: istf vi i Nord- og Midt-Gudbrandsdal, uttalast åss
kløvja øykjin: kløvje hestane
heié og krist: heidning eller kristen
'pum: uppum
ljøp: laup, sprang
stakeill: ein hafeillstolpe/staur, også brukt om personar, stivbeint ungkar, her om nattefriarane
fæna: fenad, buskap
lu': lur
te sætra: gamal genitivform (med tostavings tonelag)
ryógt: rydda
buforlæfsa: fekk dei når dei kom heim att og buforé, heimflyttinga frå setra, var gjord