Fiskarvise
av Olav Aukrust Eg fór og fiska og fylgde elvi og gjekk og lona til seint på kveld. På hausten leid det, og no kom natti- eg fann meg kvistbrask og kveikte eld. Eg nørde elden og tende pipa og såg på va'n um n rakk n'i ripa,- eg røykte smått, eg drøymde godt, og blanke glohaugen livde. Men skyén tettna, og himlen svartna- og regnet losna so meinbrått. Eg berre røykte og let det skure: "Det er so vidt det vert steinvått." Men regnet auka på etter kvart, det, og berre verre og verre vart det,- det hølja ned, og annas ved no såg eg haustnatti tok meg. Eg freista berge meg best eg kunde: "Ondt ofte lider den fiskermand",- men vêret flødde i svarte natti, og flaumen slo inn i grøne land. Og tora brulta, og regnet strøymde, høyr lufti susa, det saud og fløymde- med gòv og gufs kom elvi stups,- ho steig so fort at - ...